Serbske šulske towaristwo z.t.
Sadowy salat

download na kóńcu teksta

Materialije

sadowe wobrazowe kórtki


Pśigótowanje

Wobrazowe kórtki wuśišćaś, laminěrowaś abo na twardu papjeru nalipaś a wustśigaś. Górjejcnej rožka źěrkowaś a pśez źěrce niś śěgnuś, až móžo se kórtka wokoło šyje wobscyniś.


Pśewjeźenje

Źiśi sejźe w stołowem krejzu. Wšykne grajarje muse wopytaś, se na jaden lichy stoł sednuś. Teke wótkubłaŕka grajo sobu. Wóna njama žeden stoł. Dla togo felujo stawnje jadno městno k sejźenjeju. Pórucyjo se, wšykne pšawidła ze źiśimi do togo pśepowědaś, kaž na pśikład: Z wjelikego wótstawka njesmějoš se na lichy stoł sednuś.

Něnto dostanjo kužde źiśe jadnu kórtku, kótaruž se z wobrazowym bokom naprědk wokoło šyje wobscynijo, tak až wšykne sobugrajarje sad stawnje wiźe. Sad móžo se teke dwójcy abo tśi raze pokazaś, pótom jo cełkownje mjenjej družynow za graśe notne. Teke wótkubłaŕka sebje jadnu kórtku wobscynijo. Do zachopjeńka graśa pomjenjuju wšykne hyšći raz głosnje swój sad abo wótkubłaŕka kuždemu góleśu jogo sadowe słowo do wucha šepnjo.

Pótom stupijo se wóna dosrjejź krejza a zawoła: Wše banany a jabłuka zaměniju swóje městno. Źiśi, kenž maju toś te kórtki, měnje malsnje mjazy sobu swóje městna. Teke wótkubłaŕka wopytajo se na jaden stoł sednuś. Grajaŕ, kótaryž na kóńcu žeden stoł njama, stupijo se něnto dosrjejźa a graśe se wótnowotki zachopijo.

Nejzajmnjejše jo graśe, gaž se woła: Sadowy kórbik jo prozny. Pótom wšykne źiśi swóje městno měnje.


pógibowanje
wšykne materialije na jadno póglědnjenje
baslenje a twórjenje
drobna motorika
eksperiment
koncentracija a spomnjeśe
matematiske pśedchadne znajobnosći
pógibowanje
póznawanje
recept
rěc
rym
wulicowańko
fonologiske wuwědobnjenje
fonologiske wuwědobnjenje
Sadowy salat

download na kóńcu teksta

Materialije

sadowe wobrazowe kórtki


Pśigótowanje

Wobrazowe kórtki wuśišćaś, laminěrowaś abo na twardu papjeru nalipaś a wustśigaś. Górjejcnej rožka źěrkowaś a pśez źěrce niś śěgnuś, až móžo se kórtka wokoło šyje wobscyniś.


Pśewjeźenje

Źiśi sejźe w stołowem krejzu. Wšykne grajarje muse wopytaś, se na jaden lichy stoł sednuś. Teke wótkubłaŕka grajo sobu. Wóna njama žeden stoł. Dla togo felujo stawnje jadno městno k sejźenjeju. Pórucyjo se, wšykne pšawidła ze źiśimi do togo pśepowědaś, kaž na pśikład: Z wjelikego wótstawka njesmějoš se na lichy stoł sednuś.

Něnto dostanjo kužde źiśe jadnu kórtku, kótaruž se z wobrazowym bokom naprědk wokoło šyje wobscynijo, tak až wšykne sobugrajarje sad stawnje wiźe. Sad móžo se teke dwójcy abo tśi raze pokazaś, pótom jo cełkownje mjenjej družynow za graśe notne. Teke wótkubłaŕka sebje jadnu kórtku wobscynijo. Do zachopjeńka graśa pomjenjuju wšykne hyšći raz głosnje swój sad abo wótkubłaŕka kuždemu góleśu jogo sadowe słowo do wucha šepnjo.

Pótom stupijo se wóna dosrjejź krejza a zawoła: Wše banany a jabłuka zaměniju swóje městno. Źiśi, kenž maju toś te kórtki, měnje malsnje mjazy sobu swóje městna. Teke wótkubłaŕka wopytajo se na jaden stoł sednuś. Grajaŕ, kótaryž na kóńcu žeden stoł njama, stupijo se něnto dosrjejźa a graśe se wótnowotki zachopijo.

Nejzajmnjejše jo graśe, gaž se woła: Sadowy kórbik jo prozny. Pótom wšykne źiśi swóje městno měnje.


pógibowanje